De toekomst van de spaargarantie

Het huidige garantiestelsel voor spaarrekeningen bestaat sinds 1 januari 2007. Voor die datum was de garantie bekend onder de naam Collectieve Garantieregeling. De garantieregeling beschermt spaarders tegen een mogelijk bankroet van de bank. Tot begin deze eeuw was de garantieregeling een paar keer gebruikt. In deze eeuw gingen tot nu toe al meer banken over de kop dan in de vorige eeuw. Daarom pleiten verschillende banken voor een aanpassing van de regeling. Vooral de Rabobank wil graag dat de regeling wordt veranderd.

Waarom willen sommige banken de regeling aanpassen? Omdat zij de rekening uiteindelijk betalen. Als een bank failliet gaat, schiet De Nederlandsche Bank (DNB) het garantiebedrag voor. Daarna legt DNB de rekening neer bij overgebleven banken. De betalen naar rato van hun marktaandeel. De Rabobank heeft veruit de meeste spaarders en draagt daarom het meeste bij. De bank heeft al flink moeten bloeden voor de ondergang van Icesave en DSB Bank. Daarvoor gingen enkele kleinere banken over de kop.

De Europese Lidstaten overleggen over een aanpassing van de regeling. Hoe de nieuwe spaargarantie er uit komt te zien, is nog onbekend. Sommige banken pleiten voor het opzetten van een fonds. Banken storten vervolgens geld in het fonds. De bijdrage zou vastgesteld moeten worden op basis van de kredietwaardigheid. Een andere methode is dat spaarders een opslag betalen als ze hun spaargeld onderbrengen bij een bank die minder kredietwaardig is. Zij ontvangen dan een hogere rente op hun spaarrekening, maar moeten een deel van de rente afstaan als een soort van verzekeringspremie.